Zapobieganie chorobie i jej zwalczanie

Polega głównie na przeprowadzaniu zabiegów higienicznych oraz hodowlanych, które są istotne w ograniczeniu i niszczeniu potencjalnych źródeł zakażenia sporami N. apis. Dlatego poleca się:

  1. Zimowanie wyłącznie silnych rodzin.
  2. Bezwarunkowe pobieranie próbek pszczół z osypu do badań (co najmniej 50 osobników), a jeszcze lepiej pszczół żywych pobranych z ostatniego plastra, gdyż te właśnie pszczoły najbardziej odzwierciedlają faktyczny stan zdrowotny rodzin.
  3. Przesiedlanie rodzin, w których wystąpiła biegunka, do czystych, odkażonych uli na ramki z węzą lub uprzednio odkażone plastry.
  4. Wykorzystanie zapasów miodu z chorych rodzin wyłącznie po przegotowaniu.
  5. Wymianę jak największej liczby plastrów na ramki z węzą (nawet do 50%).
  6. Zapewnienie rodzinom dobrych warunków pożytkowych, zarówno nektarowych jak i pyłkowych, szczególnie w okresie jesiennym
  7. Jak najczęstszą okresową wymianę matek pszczelich.
  8. Stosowanie dezynfekcji zapobiegawczej – mechaniczne oczyszczanie i opalanie palnikiem gazowym uli i ramek, dezynfekcja pasieczyska. Dezynfekcja plastrów powinna być wykonywana w szczelnych pomieszczeniach, w temperaturze powyżej 150C, w oparach stężonego kwasu octowego lodowatego w ilości około 200 ml na 10 plastrów dadanowskich czy warszawskich poszerzonych lub 150 ml w przypadku plastrów wielkopolskich przez okres 7 – 10 dni.
  9. Zapobieganie rabunkom i błądzeniu pszczół.
  10. Usytuowanie pasieki w terenie suchym, nasłonecznionym.

Po wycofaniu używanego przez wiele lat antybiotyku fumagiliny nie stosuje się żadnych leków do leczenia chorych rodzin. Natomiast podejmowane są pewne próby dodawania wyciągów roślinnych do syropu podawanego podczas dokarmiania rodzin. W latach 2001-2003 Pohorecka przeprowadzała w Oddziale Pszczelnictwa ISiK badania mające na celu stwierdzenie, jakie działanie na pszczoły ma wyciąg z pokrzywy i pokrzywy z jeżówką. W pierwszym przypadku wykazano korzystne działanie wyciągu na gruczoły gardzielowe, a w drugim stwierdzono najlepszy rozwój ciała tłuszczowego, co jest istotne w przypadku profilaktyki zapobiegania chorobie sporowcowej. W klateczkowych badaniach laboratoryjnych, również Pohorecka (2004) stwierdziła, że dodatek do syropu wyciągu z piołunu redukował w sposób istotny poziom infekcji N. apis u pszczół zakażonych sztucznie i naturalnie po 17-dniowym okresie jego podawania, ale śmiertelność pszczół karmionych z dodatkiem tego wyciągu była istotnie wyższa w porównaniu z pszczołami nieleczonymi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s