lokalizacja pasiek ekologicznych,

warunki produkcji w pasiece ekologicznej,

dokarmianie pszczół,

ochrona pszczół przed chorobami i szkodnikmi,

zbiór i przetwórstwo produktów pasiecznych,

znakowanie, przechowywanie i przewóz artykułów pasiecznych.

 

Lokalizacja pasiek ekologicznych

 

W promieniu 3 km (jako maksymalny promień zasięgu lotu pszczół od pasieki) źródła pożytku powinny stanowić zasadniczo uprawy ekologiczne lub obszary porośnięte dziką roślinnością.

 

Teren zasadniczo obejmuje:

główne źródła pożytku dla pszczół, a nie wszystkie uprawy istniejące w terenie otaczającym pasiekę,

uprawy, na których stosuje się zabiegi mające niewielki wpływ na środowisko, czyli pozbawione znaczącego wpływu na jakość produktów pszczelich.

 

 

Lokalizacja i usytuowanie pasiek:

odległość pasieki od wysypisk, spalarni śmieci nie może być mniejsza niż 1000 m,

 

odległość pasieki od ruchliwych dróg, autostrad, centr przemysłowych musi być wystarczająca na tyle, aby nie było możliwości skażenia produktów pszczelich i będzie wyliczana przez jednostkę certyfikującą (w zależności od rodzaju i rozmiarów danego źródła zanieczyszczenia oraz rzeczywistego poziomu ryzyka),

 

zaleca się usytuowanie pasieki w suchym miejscu, w terenie o niezbyt dużej wilgotności,

 

zaleca się takie ustawienie uli, aby wyloty wychodziły najlepiej na południe,

 

zaleca się ustawienie uli w rzędy odległe od siebie minimum 3 – 4 m.

 

W przypadku konieczności podania pszczołom na przedwiośniu lub wczesną wiosną ciasta cukrowego, czy miodowo – cukrowego w pasiece należy zapewnić pszczołom możliwość korzystania z wody niezamarzającej.

 

W czasie trwania sezonu pasiecznego należy zagwarantować pszczołom odpowiednią bazę pożytkową i czystą wodę zaspokajające potrzeby pasieki.

 

Warunki produkcji w pasiece ekologicznej

 

Okres przejściowy w przechodzeniu z produkcji konwencjonalnej na ekologiczną trwa jeden rok.

 

Uwarunkowania okresu przejściowego

Przestawianie produkcji musi obejmować wszystkie rodziny pszczele, w jednym gospodarstwie nie jest możliwe prowadzenie produkcji metodami ekologicznymi w jednej lub kilku pasiekach, a w innych stosowanie metod konwencjonalnych.

 

Po upływie okresu przejściowego jako surowiec na węzę pszczelarz powinien stosować przede wszystkim własny wosk uzyskany z odsklepin i przetworzony w zakładzie podlegającym systemowi kontroli.

 

W trakcie okresu przestawiania, produktów pszczelich nie można uznawać za ekologiczne, lecz jedynie za pochodzące z pasiek przestawiających produkcję na ekologiczną.

 

Uwarunkowania okresu przejściowego:

 

w miarę możliwości wymiana 50% plastrów w pasiece na plastry ekologiczne w pierwszym roku,

wymiana pozostałych plastrów w przeciągu 2 lat,

węza stosowana do budowy nowych plastrów musi pochodzić z wosku ekologicznego,

w wosku ekologicznym nie powinno stwierdzać się obecności akarycydów.

 

Zasady prowadzenia gospodarki pasiecznej

 

Rodziny pszczele powinny być osadzone w ulach wykonanych z naturalnych materiałów (drewno, słoma, trzcina z wyjątkiem okuć, pokryć dachowych, osiatkowanych dennic, podkarmiaczek), które nie niosą ryzyka skarzenia produktów pszczelich. Niewskazane jest wykorzystywanie w pasiekach ekologicznych uli ze styropianu lub pianki poliuretanowej. Do budowy i zabezpieczenia ścian zewnetrznych należy stosować możliwie wolne od szkodliwych substancji kleje i powłoki malarskie (naturalne farby z oleju lnianego lub farby  wodne).

 

Pasieki tworzy się z rodzin pszczelich, które przez okres co najmniej 1 roku były utrzymywane w pasiekach spełniających wymogi ekologiczne.

 

Przy powiększaniu pasieki dopuszczalne jest wykorzystanie do tego celu do 10% rocznie liczby matek i rodzin nie pochodzących z pasiek ekologicznych, pod warunkiem, że zostaną one umieszczone w ulach z plastrami pochodzącymi z pasiek ekologicznych.

 

Zasady prowadzenia gospodarki pasiecznej cd.

 

Zabronione jest uśmiercanie pszczół na plastrach jako metody związanej z pozyskiwaniem produktów pszczelich.

 

Zabronione jest podcinanie skrzydeł u matek pszczelich.

 

Dopuszczalne jest uśmiercanie starej matki, ale tylko w przypadku jej wymiany na młodą Niszczenie czerwiu trutowego dozwolone jest wyłącznie w celu obniżenia porażenia rodzin pszczelich przez roztocz (Varroa destructor).

 

Zabronione jest używanie syntetycznych repelentów podczas zabierania z uli plastrów z miodem, dozwolone są jedynie naturalne środki odstraszające.

 

Niedopuszczalne jest wirowanie miodu z plastrów, na których znajduje się czerw.

 

Wszelkie zmiany dotyczące każdej zmiany usytuowania pasieki należy zgłaszać jednostce certyfikujacej.

 

Dokarmianie pszczół

 

Przy dokarmianiu możliwe jest:

  • stosowania cukru ekologicznego (wyprodukowanego z ekologicznych buraków cukrowych bądź trzciny cukrowej),
  • stosowanie miodu ekologicznego,
  • stosowanie ekologicznego ciasta cukrowego lub miodowo – cukrowego.

 

Dokarmianie sztuczne możliwe jest tylko w następujacych sytuacjach:

  • w przypadku zbyt małej ilości zapasów w rodzinach,
  • w celu uniknięcia stresu głodowego rodzin,
    • gdy istnieje zagrożenie przetrwania rodzin pszczelich w związku z wyjątkowo trudnymi warunkami klimatycznymi,
    • kiedy zapasy skrystalizowały,
    • kiedy istnieją obawy, że przez miód może odbywać się przenoszenie chorób,
    • dla harmonijnego rozwoju produkcyjnego rodzin pszczelich.

 

 

Dokarmianie można prowadzić wyłącznie pomiędzy ostatnim zbiorem miodu i na 15 dni przed rozpoczęciem następnego okresu wystąpienia nektarowania roślin.

W pasiece ekologicznej nie przewiduje się dokarmiania pszczół pyłkiem.

 

Ochrona pszczół przed chorobami szkodnikami

 

wskazana selekcja linii pszczół odpornych na choroby lub zaopatrzenie się w już wyselekcjowane pszczoły o odpowiednich cechach,

 

niezbędne stosowanie zabiegów zwiększających odporność pszczół na choroby i zmniejszających możliwość infekcji,

 

w pasiece ekologicznej zabronione jest stosowanie antybiotyków w ramach profilaktyki chorób zakaźnych czerwiu,

 

dopuszcza się profilaktyczne i lecznicze stosowanie środków leczniczych pochodzenia ziołowego i preparatów homeopatycznych,

 

w wyjątkowych sytuacjach, przy bardzo wysokim porażeniu rodzin dopuszczalne jest użycie farmakologicznych (allopatycznych) leków weterynaryjnych.

 

 

 

 

Ochrona pszczół przed szkodnikami i chorobami

 

Rodziny leczone środkami farmakologicznymi muszą być izolowane w specjalnej pasiece, wszystkie plastry należy wymienić na nowe, pochodzące z pasieki ekologicznej. Miód można uznać za ekologiczny dopiero po zakończeniu okresu przejściowego. Całość procedur należy zdeklarować jednostce certyfikującej.

 

Dopuszcza się stosowanie kwasów: mrówkowego, mlekowego, octowego, szczawiowego, olejków: mentolowego, tymolowego, eukaliptusowego, kamforowego w przypadku porażenia pszczół przez Varroa destructor.

 

Pszczelarz jest zobowiązany do prowadzenia wykazu środków stosowanych w produkcji ekologicznej oraz środków leczenia pszczół, z podaniem źródła ich pochodzenia. Wykazy te należy przechowywać przez okres 3 lat od dnia użycia środków.

 

Zbiór i przetwórstwo produktów pasiecznych

 

Przygotowanie do odbioru miodu w rodzinach:

  • wybór optymalnych źródeł zbierania nektaru,
  • zastosowanie kraty odgrodowej lub izolacja matki pszczelej (daje pewność nie wirowania plastrów z czerwiem),
  • dodawanie plastrów na miód bez ingerencji w gniazdo pszczele (nadstawki, korpusy).

 

 

Miodobranie:

  • odbiór plastrów z miodem (unikanie nadmiernego stosowania dymu, nie stosowanie chemicznych repelentów i nie zabieranie plastrów z czerwiem),
  • transport plastrów do pracowni (wymogi techniczne pracowni),
  • przygotowanie plastrów z miodem do wirowania (doprowadzenie do optymalnej temperatury, odwilgotnienie),
  • wirowanie plastrów,
  • konfekcjonowanie miodu (odstojniki, słoiki) – używanie naczyń ze stali nierdzewnej,szkła lub plastiku przeznaczonego do kontaktu z żywnością.

 

Elementy krytyczne dla jakości miodu

dopuszczalna zawartość wody (najkorzystniejsza poniżej 18%),

temperatura (podgrzewanie, dekrystalizacja – 30 – 38oC, przechowywanie – 14oC).

 

Przetwórstwo produktów pszczelich

  • nie stosuje się substancji dodatkowych oraz innych składników wspomagających,
    • może być prowadzone wyłącznie w przetwórniach przeznaczonych wyłącznie do tego celu,
    • dopuszcza się prowadzenie okresowego przetwórstwa w przetwórniach nie przeznaczonych do tego celu pod warunkiem, że linia produkcyjna zostanie okresowo przeznaczona do przetwarzania produktów ekologicznych i będzie zapewnione oddzielenie tych produktów od produktów konwencjonalnych.

 

 

 

Znakowanie, przechowywanie i przewóz produktów

 

Kupno i sprzedaż etykiet, banderoli, tabliczek i innych materiałów używanych do identyfikacji ekologicznych produktów pasiecznych, należy odnotowywać w rejestrach księgowych prowadzonych w gospodarstwie pasiecznym.

Oznakowanie produktu pszczelego polega na umieszczeniu na etykiecie lub opakowaniu tego produktu napisu „produkt pszczelarstwa ekologicznego” oraz nazwy producenta, numeru certyfikacji zgodności, nazwy upoważnionej jednostki certyfikującej i jej numeru identyfikacyjnego, a także numeru odpowiedniej normy europejskiej.

Oznakowane produkty pszczele przeznaczone do obrotu należy przechowywać oddzielnie od innych produktów pasiecznych.

Przewóz produktów pszczelarstwa ekologicznego powinien odbywać się w zamkniętych opakowaniach odpowiednio oznakowanych.

 

Ekonomiczne aspekty prowadzenia pasieki ekologicznej

 

Na koszty produkcji w pasiece składają się koszty stałe i koszty zmienne. Na poziomie pasieki pszczelarza interesują najbardziej koszty stałe. Jeżeli patrzy się zaś na gospodarstwo pasieczne jako na przedsiębiorstwo –  najważniejszy jest dochód netto. Zależny jest on od metod prowadzenia produkcji.

 

Koszty stałe:

 

amortyzacja (budynki, urządzenia, sprzęt pszczelarski),

koszty ogólne,

opłaty stałe,

odsetki.

 

Koszty zmienne w pszczelarstwie obejmują:

cukier do podkarmiania pszczół,

węza,

matki pszczele,

leki,

transport uli,

dojazdy do pasiek i inne.

 

Promocja i reklama produktów pszczelich

 

Promocja pełni funkcję:

 

 

 

informacyjną (dostarcza informacji dotyczących wprowadzanego na rynek produktu, jego właściwości, miejsca zakupu),

 

 

pobudzającą (dostarczanie nabywcy zestawu racjonalnych i emocjonalnych przesłanek umożliwiających dokonanie zakupu),

 

 

konkurencyjną ( tworzenie zestawu pozacenowych instrumentów rywalizacji na rynku).

 

Reklama powinna:

 

  • pełnić funkcję informacyjną (dostarcza głównie informacji o użyteczności oferty),
  • być emocjonalna (wywiera wrażenie na odbiorcy jeśli jest realizowana za pomocą odpowiedniego stylu) ,
  • tworzyć nawyk (ma duże znaczenie w odniesieniu do artykułów żywnościowych),
  • być satysfakcjonująca (odnosi się głównie do produktów niewiele różniących się od oferty firm lub producentów konkurencyjnych, ma na celu zbudowanie atrakcyjnego image danej marki).

One response »

  1. folie stretch pisze:

    Łatwo i interesująco podana wiedza. Gratuluje autorowi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s