O tym, że rójki są zjawiskiem niepożądanym, osłabiają rodziny i powodują straty pszczół przekonywać nikogo nie trzeba. Wyrajanie się pszczół powoduje, że zamiast spodziewanych kilogramów miodu mamy dużo pracy i bałagan w ramkach.
Zapobieganie wchodzeniu pszczół w nastrój rojowy jest jednym z ważniejszych i pracochłonnych czynności pasiecznych. Pierwszorzędnym orędziem walki ze zjawiskiem rójki jest wymiana matek, na linie o małych skłonnościach. Ważny jest też dobór odpowiedniego typu ula. W ulach zbyt małych lub takich, w których dostęp do gniazda jest utrudniony nie sposób przeciwdziałać nastrojowi.

Przyczyny występowania nastroju rojowego:

  • czynnik genetyczny – dziedziczone skłonności do rójek,
  • nadprodukcja mleczka pszczelego – następuje gdy mało czerwiu odkrytego i brak pożytku, wtedy robotnice nawzajem się karmią i powstają trutówki anatomiczne,
  • ciasnota i przegrzanie ula – przesiadujące na ramkach trutnie przegrzewają i utrudniają wentylację
  • niedobór substancji matecznej pszczoły ze świty zlizują ją z ciała matki (feromony) warunki atmosferyczne i układ pożytków – długie i bogate pożytki wczesne, słabe i przerywane pożytki letnie(susza, deszcz)

Zapobieganie powstawaniu nastroju rojowego:

  • wczesne poszerzanie gniazda,
  • ocienianie uli i malowanie daszków na biało,
  • podawanie plastrów z węzą,
  • zabieranie z gniazda plastra z pierzgą,
  • wyrównywanie siły rodzin w pasiece,
  • stosowanie ramek pracy,
  • zapewnienie pożytku.

Wśród zabiegów mających doprowadzić do zlikwidowania nastroju rojowego można wymienić:

  • wczesna wymiana matek na młode,
  • tworzenie wczesnych odkładów (zamiast kłopotliwej wymiany matek), potem powrotne naloty na rodziny produkcyjne,
  • poszerzanie wylotków z rozpoczęciem się pożytów, “przeciąg”
  • ograniczanie matek w czerwieniu,
  • zrywanie mateczników,
  • zabieranie pszczół młodych i krytego czerwiu,
  • zabieranie pszczół lotnych przez naloty.

Warto zauważyć, że największa skłonność do rojenia, u najczęściej hodowanych w naszych pasiekach krainek, występuje w maju i w czerwcu. Już w drugiej połowie lipca, mimo dużej liczebności rodzin pszczelich, braku pożytków i przegrzewania się uli pszczoły nie wchodzą już z takim zapałem w nastrój rojowy.

Niektórzy pszczelarze kierując się różnymi przesłankami nie podejmują walki z nastrojem rojowym w ulu. Żeby zabezpieczyć się przed utratą pszczół stosują następujące metody:

  • przycinanie skrzydeł ubiegłorocznym matkom, w czasie wiosennego przeglądu (metoda popularna w Kanadzie)
  • stosowanie izolatorów 2-3 ramkowych lub krat uniemożliwiających matce wyjście z ula (rój wychodzi i wraca)
  • stosowanie różnego rodzaju rojołapek.

 

About lsajdak

Pszczelarsto to moja pasja

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s